কবি হোৱাহেঁতেন

আঃ কবি হোৱা হেঁতেন!
নিউটনেও আপেলটোক সুধিলে হেঁতেন -
কিয় এৰি থৈ আহিলা প্ৰেমৰ বন্ধন? পৃথিৱীৰ ইমান নো কি প্ৰেম আছে,
যাৰ বাবে বিচ্ছেদৰ দুখ দি থৈ আহিলা গছক সমস্ত জীৱনৰ বাবে?

তেওঁ কবি হোৱাহেঁতেন, 
হয়তো গতিৰ সূত্ৰই সলনি হ'লহেঁতেন 
এনেদৰে-
১-তুমি ৰৈ থকা বাবেই ময়ো ৰৈ থাকোঁ
   তুমি গতি কৰিলেহে মোৰো দুভৰি লৰে। 
২-তোমাৰ হিয়াত যিমান মৰম আছে 
   মোৰ বাবে, 
   তাৰ সমানেই টানি থাকা মোক তোমাৰ
   কাষলে।
৩-তোমাৰ বুকুত যিমানে আছে মোৰ বাবে
   ভালপোৱা,
   তাৰ বিপৰীতে সিমানেই তুমি মোক
   খঙো কৰা! 
  
কবি হোৱা হেঁতেন,
আঃ কিমান যে নিৰিবিলি হ'লহেঁতেন
তোমাৰ আৰু মোৰো সময়!
চন্দ্ৰবিন্দুত ভাঁহি উঠিলহেঁতেন
শিৱৰ কান্ধত সতীৰ অৱয়ব!
কবি হোৱাহেঁতেন
এভ'গেদ্ৰয়ো দেখিলেহেঁতেন 
পৰমাণুৰ বুকুত প্ৰ'টন আৰু ইলেকট্ৰনৰ
মহাকাব্যিক প্ৰেমৰ নিদৰ্শণ! 

ময়ো কবি হোৱাহেঁতেন,
শাওঁণৰ পথাৰত সিচিলোঁহেঁতেন
শইচৰ পৰিবৰ্তে মোৰ প্ৰেমৰ মদিৰা!
তুমি ভৰাই ল'লাহেঁতেন
জীৱনৰ ভোগজৰা!